Monday, May 20, 2013

હું નિર્દોષ તો છુંને ???


દેખાય હસતા રમતા જે ચહેરા જુદા જુદા, એની ઉપર છે કેટલા પહેરા જુદા જુદા,
જોજો જરા ચેતીને એને સ્વીકારજો, મળશે ફૂલોના વેશમાં કાંટા જુદા જુદા.
                                                            - ઋષભ ત્રિવેદી
ક્યારેય જેલમાં ન ગયેલો માણસ પણ ગુનાઈત હોઈ શકે છે. કોઈનું દિલ દુભાવવાની કોઈ સજા કાયદામાં નથી. દિલ દુભાવવું એ ગુનો હોત તો કેટલા લોકો સજા ભોગવતા હોત? હિંસા માત્ર શારીરિક હોતી નથી. માનસિક હિંસા વધુ ક્રૂર અને ખતરનાક હોય છે. કોઈના હાથપગ તોડીએ તો જેલમાં જવું પડે પણ કોઈનું દિલ તોડો તો કંઈ જ થાય નહીં. આપણે ક્યારેય વિચાર્યું છે કે હું કેટલો નિર્દોષ છું ?
દરેક માણસમાં નાનો કે મોટો તાલિબાન જીવતો હોય છે, જે પોતાના કબજાના માણસોને કંટ્રોલ કરતો રહે છે. ઘણાં મા-બાપ પણ એવાં હોય છે. તારે સ્લીવલેસ ડ્રેસ નથી પહેરવાનો, ટેટુ કરાવ્યું છે તો હું તારા ટાંટિયા તોડી નાખીશ, હું કહું એ જ તારે ભણવાનું છે, છોકરો થઈને બુટ્ટી પહેરતા તને શરમ નથી આવતી? સારું શીખવાડવાના નામે સંતાનોનું બૂરું કરનારાઓની બહુમતી છે.

Friday, May 10, 2013

તને શું જોઈએ ???

એક છોડ મારા દિલ માં એ ઉગ્યો
અને તું એને રોજ પાણી પાયે ...
જો કેટલાય પુષ્પો ઉગી નીકળ્યા ...
દેખાય છે ....
લાલ ,ગુલાબી ..અને આ મારું ખાસ પીળું .......
કયું આપું તને ???
એક પણ નહિ ....
કેમ ???
તને જે પુષ્પ જોઈએ છે ....એ આમાં નથી ..
તો ...
ક્યાં છે ???
એ મારા હોઠ પર છે ..
મારું સ્મિત ...!!!

-- સૌમિષા 

Tuesday, April 23, 2013

એક સમી સાંજે ....

ચાલ ...એક સમી સાંજે ....
બધું એક ખૂણા માં મૂકી ....
સાવ ,ખાલી થયી ને મળીયે ....

ના હોઈ કોઈ સંવાદ તોય  ....
એકાકીપણું નહિ ........
એ એકાંત ને મન ભરી ને માણીએ ....
મારો ખાલીપો ....ખાલીપો ના રહે ...
કશું જ મારા માં ના રહે ...તોય  હું ...
ભરપુર ......
ભૂલી જાવ ખુદ ને ખાલી તું યાદ રહે ...


ક્યાં જગ્યા રહી હવે બીજી ચર્ચા -વિચારણા ની ...
તારા શ્વાસ ને હું જીવું ...અને
મારા શ્વાસ ને તું ......
કોઈ જ સંવાદ ના રચાય ...
બસ ....સાવ ખાલી થયી ને ...
એ એકાંત ને મન ભરી ને માણીએ ....


ચાલ એક સમી સાંજે ....
એક ઢળતી ઢળતી સાંજે ....
સાવ ખાલી થયી ને મળીયે ...


--સૌમિષા 

Monday, April 8, 2013

તારી યાદ જો આવી ....

શ્વાસ ની એ રીધમ ખોરવાઈ ગયી તારી યાદ જો આવી ....
વ્યસ્તતા માં પણ હું વિસરાઈ ગયી તારી યાદ જો આવી ..


કોને કહું કે આ વિહવળતા શાને કાજ ??
આંસુ એ અકળાવી તારી યાદ જો આવી ...


તારી છબી ને ક્યાં સુધી ચૂમ્યા કરું દિન રાત ..
પ્રસંગ એ મુલાકાત નો પાછો આંખ માં આવ્યો તારી યાદ જો આવી ...


આમ સરતી રહું કે મરતી રહું કઈ ખબર ના પડે ..
હર શ્વાસ પર તારું નામ બક્ષે જીવન, તારી યાદ જો આવી ...


તું મળવા આવે એના કરતા મળી ને જાય એ મુશ્કેલ  ...
રોજ મળવા ના સપના જોવાના તારી યાદ જો આવી ...


પીંખાઇ ગયું મારું મગજ ..મારી કઈ ખબર નહિ ...
બધું અસ્તમ -વ્યસ્તમ તારી યાદ જો આવી .....

-- સૌમિષા 

Monday, April 1, 2013

સમજી જા તું ...


કેમ ભાવનાઓ ને જરૂર પડે છે શબ્દો ની મને સમજી જા તું
શબ્દો છેતરે છે હું નહિ ,એ સત્ય સમજી જા તું ...
પ્રેમ ને ત્રાજવા માં કદી મપાય નહિ ,
માંગીશ એના કરતા વધુ મળશે,સમજી જા તું ...
મારી આંખો થી દિલ માં સમાયી ગયી તું
આ દ્વાર ને ભીંજવતા તું પણ ભીંજાઈ જઈશ ,સમજી જા તું ...
મારા અશ્રુ મારી પાસે જ રહેવાદે ,
હું ભીંજાવીશ  તને વ્હાલથી,પ્રેમ થી,ચુંબન થી સમજી જા તું ...
અફસોસ છે કે હું તારી પાસે નથી ,
મારા શ્વાસો ની વ્યથા સાંભળી સમજી જા તું ...
દર્પણ માં ખુદ ને શોધતા
ચેહરો તુજ દેખાય સમજી જા તું ...
રણ માં ઉડતી ધૂળ ની ડમરી
એમાં તે ખીલાવ્યું ગુલાબ ,સમજી જા તું ...
બાગ ના પીળા ગુલાબ પર બેઠેલો ભ્રમર
આ ગણગણતો પ્રેમ ,સમજી જા તું ...
હાથ માં હાથ નાખી જીવનપથ પર ચાલવા,
માંડશું ડગ સંગાથે, આ ભાવ સમજી જા તું ...
તર્ક ની તીક્ષ્ણ ધાર ને સમજણ ની મ્યાન માં મુકી ,
સમર્પણ કરતો પ્રેમ સમજી જા તું ...
મારું અને તારું આકાશ અલગ નથી,
બંને નું એક જ ભાવ વિશ્વ , સમજી જા તું ...
આ કાવ્ય કોણ લખે છે?
હું કે મારી ભીતર રહેલી તું , સમજી જા તું ...

--- સૌમિષા 

Thursday, March 21, 2013

મન થયું છે ....

ઈચ્છા ઓ નું બીજ મોટું થયું છે ,તને મન ભરી ને જોવાનું મન થયું છે ...
કોયલ ટહુકે છે જો કેવી   આંબા ડાળે,મને તનેય બોલવાનું મન થયું છે ....
ચાલ ખોવાઈ જઈએ કંઈ  રમતા રમતા, ડાળી ઓ ને પણ જુક્વાનું મન થયું છે ....

કાલ કેવી ઉગશે અહી કોને ખબર? બસ આજને મહેકાવવા નું મન થયું છે ....
તારો પ્રેમ મારા માટે જાણે પત્ત્થર ની લકીર,એને ફૂલો થી પીગળવા  નું મન થયું છે ...
ચાલ ચોરી  લયીએ  બે - ચાર હસી ની પળ, જમાના થી ભાગવાનું મન થયું છે ...

ક્ષિતિજો પણ મળે છે જો કેવી આકાશ માં,અકારણ ,કારણ શોધવાનું મન થયું છે ..
ક્યાં  સુધી  ભીતર  ઘુઘવાયા કરવું, લાગણીઓ ને વાચા આપવાનું મન થયું છે ...
આંખો ની  ભાષા તો કેટલીય સમજુ હું,બસ તારી અભિવ્યક્તિ  સાંભળવાનું મન થયું છે ...

મારી અધકચરી લાગણીઓ સુકાય રણ ની જેમ,એનેય ભીંજાવાનું મન થયું છે ...
તું  બોલે બે-ચાર  શબ્દો  તો હું પણ સેતુ બાંધુ,શૂન્યતા માં સર્જન કરવાનું મન થયું છે ...
થોડા શબ્દો  ખર્ચાય જાય તો ખોટ શેની ? ઉભરો ખાલી કરવાનું મન થયું છે ...

તારા વિશાળ દરિયા જેવા દિલ ની લાગણી ઓ બધી ખારી -ખારી 
તોયે એને નદી ની જેમ મળવાનું મન થયું છે ..
ક્યાં સુધી આમ વિચારી -વિચારી ને જીવવું ,વિચાર્યા વગર વહેવાનું  મન થયું છે ...

એક દિવસ આવશે કે તું મને શોધીશ  હર જગહ, કૈક એવી રીતે ખોવાઈ જવાનું મન થયું છે ....
ત્યારે આંખ બંધ કરજે તો તું મનેજ પામીશ, બસ તારામાજ  સમાઈ જવાનું મન થયું છે ...
સાવ આંખ ખોલી નાખું તો આ સ્વપ્ન તુટી જ જશે,બસ એટલેજ આમ ઉંઘતા રહેવાનું  મન થયું છે ...
સાથ માં નહિ તો બસ આમ યાદ માં જીવી લઉં તારી, એટલેજ તો  આ કાગળ માં ઉતારવાનું મન થયું છે ..

-- સૌમિષા 

Wednesday, March 20, 2013

સંસ્કાર :

          અત્તી ધનાઢ્ય એવા શાહ પરિવાર ના ઘર 5 વાગ્યા ની આસપાસ નો સમય હર્ષોલ્લાસ નો હોય  છે .....કારણકે સરલા બહેન ના એકના એક પુત્ર નો આવવા નો સમય ..દાદા-દાદી તો જાણે ઘડિયાળ ના કાટા ની તરફ થી નઝર જ ના હટાવે ....ક્યારે 5 વાગશે અને સ્મિત આવશે  .....આજે સરલા બહેન સ્મિત માટે નવા બૂટ  અને કપડા અને પસંદ ની કેટલીયે વસ્તુઓ લઇ આવ્યા હતા .....5 ના ટકોરા થયા, સ્મિત ની સ્કૂલ  બસ આવી અને આવતા ની સાથેજ સ્મિત ની માંગણી ચાલુ ...પાપા મને આઈસ્ક્રીમ ખાવા લઇ જાઓ અને શાંતિ ભાઈ લઇ ગયા . ત્યાં આઈસક્રીમ  વાળા પાસે બેઠેલા નાના છોકરા પાસે બુટ પાલીસ પણ કરાવ્યા થોડી વાર પછી તેઓ સ્મિત ને લઇ ને ઘરે આવ્યા ...પણ આજે રોજ ભાગી ને આવી ને ધમાલ કરતો સ્મિતઅચાનક જ સાવ શાંત થયી ગયો હતો ... કદાચ ઉદાસ .....બધા એની ઉદાસી નું કારણ જાણવા મથી રહ્યા હતા .......કારણકે થોડી વાર પેહલા તો એ હસતો -રમતો હતો 

Tuesday, March 19, 2013

કાફી છે ....

આંખ માં આંસુ હોવા જરૂરી નથી,દિલ મહેસૂસ કરે છે એ કાફી છે ...
આંખ ની ભીતર માં પણ એક સત્ય છે , તું જાણી શકે છે એ કાફી છે ...

પળ એવી આવી જાય છે ક્યારેક કે શબ્દો નથી મળતા ...
મૌન ને તું સમજે છે એ કાફી છે ....

વરસતા વાદળી વચ્ચે  નીકળી  હતી હું ,
કોરી રહી ગઈ એ જાણે છે એ કાફી છે ....

જમાના ને શું જાણ કે આ શ્વાસ કોના ને હૃદય કોનું ,
અમસ્તા જ તને જોઈ લઉં  અને એ ચાલ્યા કરે એ કાફી છે ...

-- સૌમિષા 

THE WHITE SKIN AND INDIA


Both the Italian and Indian Government seem headed for a confrontation. It’s a mystery as to why at this particular juncture
There is no doubt that Mrs. Gandhi has enjoyed for long a privileged relationship with the Italian Government. Travelling secretly abroad to meet her family in Italy or for other reasons, the Italian Government and its secret services had to be cooperating to coordinate her arrivals and grant her the VIP status that her rank deserves. And although Mrs Gandhi has been trying very hard to discard her Italian identity, there are many Italians who are proud that one of theirs is ranked as one of the most powerful women in the world.

Friday, February 22, 2013

સાચો મિત્ર કેવો હોય ?

કેમ છો મિત્રો ??? બહુ  દિવસે ફરી તમને આ માધ્યમ  થી મળી રહ્યો છું .. વિચારવાનું અને નવું વાંચવાનું હમણાં થોડું ઓછુ થઇ ગયું છે તો આટલા લાંબા વિરામ માટે sorry ...!!! આજે ભુપતભાઈ નો એક સરસ લેખ વાંચ્યો .આપણા  જીવન માં આવતા હરેક મિત્ર સાથે ના સંબંધ  ને આપણે  કેવી રીતે મુલવીએ છીએ એના પર વિચારતો કરી મુકે એવો લેખ ...!!! મારું વ્યક્તિગત માનવું છે કે  સંબંધ માં જયારે અપેક્ષા આવે ત્યારે જ એમાં રુક્ષતા આવે ,ગણિત ચાલુ થાય .. મિત્રતા ના સંબંધ માં કોઈ અપેક્ષા નહિ ...એતો હું મારી જાત સાથે મળતો હોવ એવું જ હોવું જોઈએ ... એક્દમ  દંભ રહિત ,પારદર્શક ,શુદ્ધ , પવિત્ર ...!!!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tuesday, January 22, 2013

સાચો નિર્ણય... સાચા સમયે ...!!!




જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વરસોથી હોય ત્યાંમન પહોંચતાં જ પાછું વળે એમ પણ બને.
જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાયને એ જ હોય પગની તળે એમ પણ બને.
-મનોજ ખંડેરિયા  



માણસને જિંદગી સૌથી અઘરી ક્યારે લાગતી હોય છે? જ્યારે પોતાનું ધાર્યું ન થાય ત્યારે. જિંદગી આપણી બધી જ ગણતરીઓ ઊંધી પાડી દે છે. ક્યારેક આપણા સંબંધો જ સવાલો બનીને સામે આવી જાય છે તો ક્યારેક આપણી કરિયર સામે પ્રશ્નાર્થ મુકાઈ જાય છે. ક્યારેક પ્રેમ જ પ્રશ્નો કરવા લાગે છે તો ક્યારેક લાગણી જ જવાબો માગે છે. માણસે જવાબો શોધવા પડે છે. જિંદગીના સવાલોનો જવાબ એક નથી હોતો પણ અનેક જવાબો હોય છે. એમાંથી એવો જવાબ શોધવાનો હોય છે, જે બીજા બધા જવાબો કરતાં સરળ, સહજ અને ઓછી વેદના આપનારો હોય. આપણે કેવો જવાબ શોધીએ છીએ તેના પરથી જ આપણી આવડત, ડહાપણ, સમજદારી અને બુદ્ધિક્ષમતાનું માપ નીકળે છે.

Friday, January 4, 2013

મૃત્યુ નો ઉત્સવ ...!!!


મૃત્યુ વિષયક શેરોની ગલીઓમાં થોડા આગળ વધીએ… આ વખતે કોઈ એક કવિ ‘મૃત્યુ’ નામના એક જ વિષય પર અલગ અલગ નજરિયાથી વાત કરે એના બદલે એક જ વિષય પર અલગ અલગ કવિઓ શું કહે છે એનો આસ્વાદ લઈએ…
શબ્દ ક્યાં પહોંચે છે તે જાતે નિરખવા માટે, ભાન ની સૃષ્ટિની સીમાને પરખવા માટે,
દિલના વિસ્તારની દુનિયાઓમાં વસવા માટે, કોઈ મહેફિલથી ઊઠી જાય તો મૃત્યુ ન કહો.
- હરીન્દ્ર દવે
મોત તારી કારી નિષ્ફળતા ઘડીભર જોઈ લે,
કેટલા હૈયે સ્મરણ મારા બિછાવી જાઉં છું,
-હરીન્દ્ર દવે
જેવું તને મેં જોયું ત્યાં ભાંગી પડ્યો, મરણ!
મંજિલ મળી તો લાગે છે મોકાનો થાક છે.
- હરીન્દ્ર દવે

Friday, December 28, 2012

મેનેજમેન્ટનું પંચતંત્ર


 જેમ જૂના જમાનામાં પંચતંત્ર હતું તેમ આધુનિક જમાનામાં મેનેજમેન્ટ પાસે ‘કેસ સ્ટડી’ છે. તો જોઇએ પંચતંત્રના સ્વરૂપમાં કેટલાંક કેસલેટ્સ એટલે કે લઘુ કથાનકો.- - - - - 

સરકસમાં વાંદરો-વાંદરી પરણી ગયાં. થોડા સમય પછી વાંદરીને સારા દિવસો જવા લાગ્યા. સરકસના પ્રાણી ડોક્ટરે વાંદરીને તપાસીને પૂછ્યું, ‘કેવું બાળક જોઇએ-છોકરો કે છોકરી?’ પ્રસૂતાએ જવાબ આપ્યો, ‘તેના પગ સાઇકલ ચલાવવા જેટલા લાંબા હોય અને માથું તોપના નાળચામાં સમાઇ શકે તેવું હોય એમ કરજો. પછી છોકરો હોય કે છોકરી તેનો કોઇ ફેર પડતો નથી.’-(કથાબોધ : કર્મચારી પુરુષ છે કે સ્ત્રી તે મહત્વનું નથી. જે કામ તેને સોંપાયું છે તે બરાબર કરે છે કે નહીં તે વાત અગત્યની છે... )


Thursday, December 27, 2012

દૂરના, નજીકના, દિલના અને દિમાગના સંબંધો


એમાં તમે છો, હું છું અને થોડા મિત્ર છે,
એથી જ જીવનકથાના પ્રસંગો સચિત્ર છે.
- બરકત વિરાણી ‘બેફામ’
માણસ આખી દુનિયા સામે લડી શકે છે પણ પોતાના લોકો સાથે લડી શકતો નથી, કારણ કે ત્યાં એને ‘જીતવું’ હોતું નથી પણ ‘જીવવું’હોય છે. આખી દુનિયા પ્રેમ કરતી હોય પણ આપણે જેને પ્રેમ કરતાં હોય એવી એક વ્યક્તિ જો આપણને નફરત કરતી હોય તો જિંદગીમાં અધૂરપ લાગે છે.
સંબંધો બહુ અટપટી ચીજ છે. કેટલાક સંબંધો દૂરના હોય છે અને કેટલાક નજીકના. કેટલાક દિલના હોય છે એટલે કેટલાક દિમાગના. કેટલાક લોહીના હોય છે અને કેટલાક પાણીના. થોડાક સંબંધો આંસુના હોય છે. હસી શકાય તેવા સંબંધો ઘણા હોય છે પણ રડી શકાય એવા સંબંધો શોધવા પડે છે. રડવા માટે જ્યારે કોઈ ખભો ન મળે ત્યારે માણસ ખૂણો શોધે છે. તમારી પાસે એવી વ્યક્તિ છે જેની પાસે તમે કોઈ સંકોચ વગર રડી શકો? આંસુ આપણું પડે અને પીગળતું કોઈ હોય ત્યારે સાચો સંબંધ જીવાતો હોય છે. કોઈ સમજવાવાળું હોય તો માણસ વેદના પણ જીવી જાય છે.
કેટલાક સંબંધો કામના હોય છે, કેટલાક ન-કામના હોય છે અને મોટા ભાગના સંબંધો માત્ર ‘નામ’ના હોય છે. માણસનું ‘નામ’ હોય તો માન આપનારા પણ કેટલાક સંબંધો હોય છે. મન વગરના નમન ગરજાઉ હોય છે. ગરિમાવાળા સંબધોનો દુકાળ છે. આપણે કેટલા બધા સુકાયેલા અને ચીમળાયેલા સંબંધો જીવતાં હોઈએ છીએ ?

Monday, December 24, 2012

પ્રિય વ્યક્તિની આંખ ભીની કર્યાનો આનંદ



દોડતું આવી છુપાઈ જાય છે, કોક મારામાં સમાઈ જાય છે,લાગણીનું સરનામું હું શું લખું? આંખ પણ સાલી ભરાઈ જાય છે.
 - શૈલેશ પંડયા ‘ભીનાશ’
જિંદગીની કેટલીક ઘટનાઓ એવી હોય છે જે ક્યારેય ભુલાતી નથી. થોડીક ઘટનાઓ એવી હોય છે જે યાદ આવે ત્યારે આંખોના ખૂણામાં ભીનાશ બાઝી જાય છે. આંખો ભીની હોય છતાં દિલને ટાઢક થાય એવી ઘટનાઓ જીવનની સાચી મૂડી હોય છે. જિંદગીની ઘણી ખુશી એવી હોય છે જે બયાન કરવા માટે આપણને શબ્દો જડતાં નથી,શબ્દો જડી જાય તો પણ વ્યક્ત થઈ શકાતું નથી. આવા સમયે આ શબ્દો આંખોમાં ઉભરી આવે છે. જે ક્ષણની રાહ જોતાં હોઈએ એ ક્ષણ જ્યારે સામે આવી જાય ત્યારે સમય પણ એક અલૌકિક અવતાર ધારણ કરી લેતો હોય છે. આ ક્ષણ સાક્ષાત્કારની હોય છે, આ ક્ષણ ચમત્કાર જેવી હોય છે. માણસને એવું ફિલ થાય છે કે બધું જ મળી ગયું, જિંદગીમાં હવે કોઈ અપેક્ષા નથી, એવી લાગણી જિંદગીમાં બહુ ઓછી વખત આવતી હોય છે.

Saturday, December 8, 2012

તમારી શરતે તમે કોઈને સુખી કરી શકો નહીં


સુખી થવું સહેલું છે કે કોઈને સુખી કરવું સહેલું  છે ? સુખ એક પરિસ્થિતિ છે. સુખ વ્યક્તિગત છે. કઈ વ્યક્તિને કઈ વાતથી કે કઈ પરિસ્થિતિથી સુખ મળશે એ કહેવું અઘરું છે. બધાંનું સુખ એકસરખું હોતું નથી. સુખનું કોઈ માપ હોતું નથી. સુખ એ એક ફીલિંગ છે. ખળખળ વહેતાં ઝરણાનું દૃશ્ય કોઈને સુખમય લાગે છે તો કોઈને આ જ દૃશ્યમાં કોઈ નવીનતા કે રોમાંચ જેવું લાગતું નથી. કોઈને જંગલમાં ગમે છે તો કોઈને જંગલનો ડર લાગે છે. એટલે જ સુખની કોઈ સ્પષ્ટ વ્યાખ્યા થઈ શકતી નથી.
સુખ સ્થળ, સમય અને સંજોગોની સાથે બદલાતું રહે છે. આજે જ્યાં ગમતું હોય ત્યાં આવતીકાલે ન ગમે એવું પણ બનતું હોય છે. માણસ એના જીવનમાં જે કંઈ કરે છે એનો અંતિમ હેતુ સુખ હોય છે. દરેક વ્યક્તિને સુખી થવું છે. સુખી થવા માટે માણસો દુઃખી થવા પણ તૈયાર હોય છે અને મોટા ભાગના દુઃખનું કારણ પણ સુખી થવાના પ્રયત્નો જ હોય છે. માણસ માત્ર સુખી થવા માટે જ જીવતો નથી. માણસ કોઈને સુખી કરવા માટે પણ જીવતો હોય છે.

Thursday, November 29, 2012

આપણે ક્યારેય 100% કેમ નથી હોતા?


જિંદગીની સાંજ ઢળતી જાય છે, મીણબત્તી રોજ બળતી જાય છે,
ભાઈ  જીવનને સુધારો જેટલું, એટલી ભૂલો નીકળતી જાય છે.
-બાલુભાઈ પટેલ
આપણામાંથી કેટલા લોકો પોતાની જિંદગી હન્ડ્રેડ પર્સન્ટ જીવતાં હોય છે? જે લોકો પોતાની જિંદગી પૂરેપૂરી એન્જોય કરે છે એને ક્યારેય અધૂરપ લાગતી નથી. જોકે, આવા લોકો કાયમ લઘુમતીમાં જ હોય છે. જિંદગીને સમજવી એક વાત છે અને જિંદગીને જીવવી એ બીજી વાત છે. જિંદગી વિશે જેને સમજ હોય એ પણ જિંદગીને પૂરેપૂરી જીવતાં હોતા નથી. બધાને ખબર છે કે આમ હોવું જોઈએ, આવી રીતે જીવવું જોઈએ, સંબંધોમાં સત્ય, અસત્ય અને અર્ધસત્યની સમજ પણ આપણને હોય છે. સક્સેસના દરેક ફંડા આપણને મોઢે હોય છે પણ આપણે એનો અમલ કરી શકતા નથી. દરેકને એવું જ લાગે છે કે ક્યાંક કશુંક ખૂટે છે. સમથિંગ ઇઝ મિસિંગ. આવું લાગવાનું એક કારણ એ છે કે આપણે ક્યાંય હન્ડ્રેડ પર્સન્ટ હોતા નથી. અધૂરા હોઈએ તો અધૂરપ જ લાગવાની છે.

Monday, November 26, 2012

મને કયાંય ગમતું નથી, શું કરું?


જીવનની સમી સાંજે મારે જખ્મોની યાદી જોવી’તી,
બહુ ઓછાં પાનાં જોઈ શક્યો, બહુ અંગત અંગત નામ હતાં.
– સૈફ પાલનપુરી
માણસને વેદના, દર્દ અને પીડા સાથે આખા આયખાનો સંબંધ છે. એ ત્રણ સાથે જેટલો સંબંધ છે એટલો જ સંબંધ સુખ, ખુશી અને શાંતિ સાથે છે. તમામ લોકો પાસે આ બધું જ છે. માણસ આમાંથી જેને પંપાળે રાખે એ એનો સ્વભાવ બની જાય છે. એવો કયો માણસ છે જેને કોઈ જ વેદના નથી? દરેક વ્યક્તિ પાસે પોતાની વેદના હોય છે.
સુખી અને શાંત દેખાતા માણસો ખરેખર કેટલા સુખી હોય છે? હકીકતે દરેક માણસની અંદર વેદનાનો દરિયો ઘૂઘવતો હોય છે, પણ સમજુ માણસ વેદનાને સમજે છે, સ્વીકારે છે અને હસતા મોઢે સહન કરી લે છે. આગ નજીક હાથ ચાલ્યો જાય તો આપણે તરત જ આપણા હાથને ખેંચી લઈએ છીએ. આવું આપણે વેદના સાથે શા માટે નથી કરતા? જે વસ્તુ, જે વાત કે જે સ્થિતિ આપણા માટે અસહ્ય હોય તેનાથી આપણે દૂર કેમ નથી થતાં? સુખ એટલે દુઃખનો અસ્વીકાર. મારે દુઃખી નથી થવું, મારે દુઃખને સ્પર્શવા નથી દેવું. આવું વિચારવાનો મતલબ એવો નથી કે સ્વાર્થી થઈ જવું અને ફક્ત આપણું અને આપણાં સુખનું જ વિચારવું. સમજવાનું એટલું જ છે કે દુઃખ તો આવવાનું જ છે, વેદના તો થવાની જ છે. એ વેદનાને આપણા ઉપર કેટલી હાવી થવા દેવી?

Thursday, November 15, 2012

નવા વર્ષના પહેલા દિવસે…


આજથી નવું વર્ષ શરૂ થાય છે આપણી જિંદગીમાં શું નવું ઉમેરવાનું છે ગયું એ ગયુંઘણું બધું ભૂલી અને ઘણું બધું ભૂંસીનવા સમયનું સ્વાગત કરીએ. સમયની સાથે માણસ ઊગવો અને ખીલવો જોઇએ. ઉદાસી અને અણગમાને ખંખેરી નાખોખુશીસુખ અને આનંદ તો મોજુદ જ છે. નવું વર્ષ છેઆવો નવાં સપનાંનવી આશા અને નવી શક્તિનો સંચાર કરીએ…

આજે તારીખિયું બદલી ગયું. કેલેડન્ડરના ડટ્ટા હવે આઉટ ઓફ ડેઇટ થઇ ગયા છે. સમય ડિઝિટલ બની ગયો છે. મોબાઇલ, ટેબલેટ,લેપટોપ અને કમ્પ્યૂટરમાં સમય ચૂપચાપ આંકડા બદલતો રહે છે અને આગળ વધતો રહે છે. સતત પરિવર્તન એ સમયની પ્રકૃતિ છે. ઘડિયાળની ફિતરત આગળને આગળ વધવાની છે, પણ આપણી ? આ વર્ષમાં આપણી લાઇફમાં કેટલી જિંદગી ઉમેરાઇ ?

Wednesday, November 7, 2012

'એ લોટ કેન હેપન ઓવર એ કોફી’ની માફક આ દિવાળી ની સાફસૂફીમાં કેટકેટલું થઇ શકે છે


દિવાળીની સાથે જોડાયેલી બધી બાબતો બદલવા લાગી છે. કાર્ડસ ના બદલે મોબાઈલ મેસેજીસ, દીવડાની રોશની ને બદલે સીરીઝ, રંગોળીને બદલે સ્ટીકર્સપણ એમાં હાથનોટચનથી. જાતે જે કરો, એમાં સમય આપવો પડે. એટલે રેડીમેઈડ કરતા હેન્ડમેઈડનું મૂલ્ય વઘુ છે. અને દિવાળીમાં હજુ એક હેન્ડમેઈડ બાબત ગાયબ થઈ નથી. છેઘૂળજાળાં ઉર્ફે સાફસફાઈ. કારણ કે, સાવ કંઈ હોય નહિ એવા ગરીબોને સાફસફાઈની જરૂર  પડે. બાકી કાં જાતે, અને બહુ દોલતમંદ હો તો નોકરો પાસે સાફસૂફ કરીને નવેસરથી ગોઠવવાનું કામ તો કરવું પડે. ચેન્જ ઈઝ કોન્સ્ટન્ટ. જૂનો ચહેરો બદલી શકાય, પણ નવી સ્ટાઈલ તો કરી શકાય ને ! ૠતુઓની જેમ ધરતી ગોઠવણ કે રંગો પણ સમયાંતરે બદલાતા રહે તો શણગારનો શૃંગાર મનને મોહક લાગે ! જેમ નાહીને નવા કપડાં પહેરીને આપણને તાજગી લાગે, એમ ઘર પણ નહાઈધોઈને નવું નક્કોર ભાસે !
દિવાળીની મેન્ડેટરી સાફસફાઇ કેવળ પાડોશીઓની શરમે થતી ફરજ નથી. છે ડાઉન મેમરી લેન ઉર્ફે સ્મૃતિઓની કુંજગલીઓમાં ખોવાઇ જવાનો જાદૂજસ્ટ થિંક. એવું નથી બન્યું કે ઘરને ઉંઘુ-ચત્તું કરીએ દિવાળી નિમિત્તે, અને ખોવાઇ ગયેલી (પણ કયાંય દૂર ગયેલી) કોઇ વસ્તુ જડી આવે? ફૂટપટ્ટીથી જૂના બોરિયાં સુધી? સાડીના કાપેલા ફોલથી રૂંછા નીકળી ગયેલા બોલ સુધી? ચીજો જવાની થાય, ત્યારે એનું મૂલ્ય પ્રિમિયમ થઇ જતું હોય છે, નહીં?પણ હજુ યે ડિજીટલ યુગમાં ઘર ઘર કી કહાની જેવી એકિટવિટી એ આપણી સંસ્કૃતિ નો એક મહત્વ નો ભાગ છે.
લોટ કેન હેપન ઓવર કોફીની માફક સાફસૂફીમાં કેટકેટલું થઇ શકે છે ?
મિત્રો સાથે મળીને સાફસફાઇ કરવામાં એક તો રેડીમેઇડ ગિફ્‌ટ રેવર્સ અને સોરી-થેન્કસની courtesy માં ખોવાઇ જતી સાચી મિત્રતાની કસોટી થાય છે અને કામનો થાક નથી લાગતો હલ્લા ગુલ્લા હસીખુશીની મોમેન્ટસ અવનવી કોમેન્ટસથી યાદગાર બની જાય છે. આવું થાય ત્યારે ઘૂળઝાળા ઢસરડો નહીં, પણ ઘરની બહાર નીકળ્યા વિનાની પિકનિક બની જાય છે. આમ પણ ખાણીપીણી તો રેડીમેઇડ પાર્સલથી કે બીજા ઘરેથી મંગાવવાની હોય ને ! એવી રીતે મધરાત સુધી ખુલ્લી રહેતી દુકાનોમાં રાત્રે ગરમ ગાંઠિયાની જયાફતોમાં જે યુનિટી વધે છે, એસોસીએશનની મેમ્બરશિપથી વધતી નથી !

ઘણા લોકોને યાદો નહીં, પણ વળગણ હોય છે જરીપુરાણી ફાલતુ વસ્તુઓનું. જરૂર પડે ત્યારે એમનો સંઘરેલી ટાંકણી પાછી કદી હાથવગી હોય નહિ, એટલે તત્કાળ નવું સ્ટેપલર ખરીદવું પડે, વળી અલગ વાત થઇ ગઇ! સ્મૃતિઓ એક બાબત છે, અને કોહવાયેલા મૃતદેહને વળગી રહેવું સાવ જુદી અને ખોટી બાબત છે. જીવનમાં સતત નવાને આવકાર દેવો પડે, એટએટલું નવું ઉમેરાય છે ત્યારે જે ખરેખર નકામું કે વધારાનું જૂનું છે- છોડવાની નિર્ણયશક્તિ કેળવવી પડે ! નહીં તો ઘર કબાડીખાનું બની જાય !
દિવાળીની સાફસફાઇટાણે ઘરના ખૂણે ખૂણે ઘરમાં રહેતી વ્યક્તિનો સ્પર્શ થાય છે ! એક એવો અવસર છે, જ્યારે આપણે આપણા મકાનને ઘર તરીકે અનુભવી શકીએ. એના ખબરઅંતર પૂછી શકીએ ! એના જખ્મો પર વ્હાલથી હાથ ફેરવી શકીએ. એને શણગારી શકીએ ! રહેઠાણ સાથે આપણા મનનું કનેકશનconfigureકરવાનું ટાણું છે. ઘરને જોઇને, સ્પર્શીને ભીતરમાં ઉતારી શકાય તેવું ! એની સાથે મેનેજમેન્ટની કિતાબોથી મળે એવું ટીમ વર્ક કે ઓપરેશન્સનુંલેસનઘેરબેઠા મળી જાય,  વધારામાં !ક્યું જૂનું રમકડું હવે ફેંકી દેવું છે, એની મીઠી તકરાર અને પક્ષ-વિપક્ષમાં થતી ઉગ્ર દલીલો, ફરી મળી આવતી કોઇ વર્ષો જૂની ફાઇલો અને એમાંથી ઉભું થતું જે-તે કાળનું ફોર-ડી હોલોગ્રાફિક ચિત્ર! (ચોથું ડાયેમેન્શન મનનું!) પોતામાં ભળતી ફિનાઇલની ગંધ! બંધ પડેલો કોઇ સુવેનિયર સમો રેડિયો અને વાપર્યા વિના જૂની થઇ ગયેલી કોઇ હોંશભેર મળેલી ગિફ્‌ટ! amazing feeling...!!!

દિવસો યાદ અપાવી જાય છે દર વર્ષે કે અંધારૂ શાશ્વત છે, અજવાળા માટે મહેનત કરવી પડે છે. કચરો કાયમી છે, સફાઇ માટે શ્રમ કરવો પડે છે, માણસનું શરીર હોય કે મહેલ જેવડું મકાન, એમને એમ રાખો તો ગંદુ, અસ્તવ્યસ્ત થવાનું છે. ચોખ્ખું થાય એટલે જુનું અને જાણીતું બઘું નવું લાગે છે! એકની એક બાબતો બોરિંગ છે. દર વર્ષે બદલાવી શકાય, પણ એની સજાવટ જો સમયાંતરે બદલાવતા રહીએ, એમાં મહેનત કરી ઉમળકાથી નવું નવું ઉમેરી જુનું જુનું સાફ કરી કાઢતા રહીએ તો ફરીથી ગમવા લાગે છે. આવું માણસોનું, સંબંધોનું, પ્રેમનું છે!

તો, દિવાળી ટાણે સાફસફાઇમાં ત્રણ બાબતો કરવા જેવી. એક, ફક્ત ઘરવખરી નહિ પણ કોમ્પ્યુટર કે મોબાઇલમાં પણ બોજ બનતો જૂનો કચરો ફગાવવો. ફાલતું કોન્ટેક્ટસ, મેસેજીઝ, મેઇલ્સ, ડુપ્લીકેટ ફોટોગ્રાફ્‌સ, ફોલ્ડર્સ બઘુ ડિલીટ કરવું. નવા ની જગ્યા થાય, અને જૂનામાં જે ખરેખર કામનું છે ઢગલામાં દટાવાને બદલે દેખાય! બે, જુની યાદો તાજી કરતી ચીજો મળે, ભલે છાપાનું કટિંગ હોય કે તૂટેલી લખોટી ત્યારે એના સંગાથે જરા સ્મરણોની સહેલગાહ કરી લેવી!ત્રીજી અને સૌથી અગત્ય ની વાત કે ઘર ની સાફ સફાઈ ની સાથે મન માં રહેલા કુવિચારો,પૂર્વગ્રહો,અને દોષો ના પણ બાઝેલા જાળા કાઢવા સમજણ ની સાવરણી વાપરવાનું ભૂલતા નહિ...
-કમ ઓન, ફિનિશ મિશન
છેલ્લો સીન : 
કચરો ભેગો કર્યો બુદ્ધિના ડહાપણે રે,
ખાલી કરો તો રહેવાનું મળે આપણે રે!